رویاهای فرسوده

آهنگ جديد محمد ياوري بنام روزهاي آخر

دانلود با كيفيت 128

» With Love » مریم جلالی	» غنچه پاییز » اسدالله ملک	» بازم کمه » سامان
» مادون سبز » پویا بیاتی	» تقدیر (Destiny) » شادمهر عقیلی	» سنگ صبور » ایرج
» مسافر » فاتح نورایی	» آرزوی فردا » مازیار	» سکوت » مهران اسدی
» ماه و مه » حسین علیزاده	» قرنطینه » علی رضا توکلی	» دیوانه از قفس پرید » محمد زارع
» تو » شهرزاد سپانلو	» اتفاقی » شايان	» 88 » بنیامین بهادری

آثار دیگر محمد یاوری

نشکن دلمو

نا نجیب

اس ام اس

سینه ی قبرستون

همه وجودم

بعد مردنم

به سیم اخر میزنم (نوشتن لیریک)

تو بگو حرف دلت رو

تب تند زندگی

 

آلبوم آتش دوزخ
آلبوم قسم (خیلی پستی)

سازنده ترین کلمه "گذشت" است / آن را تمرین کن
پرمعنی ترین کلمه "ما" است / آن را به کار ببر
عمیق ترین کلمه "عشق" است / به آن ارج بده
بی رحم ترین کلمه "تنفر" است / با آن بازی نکن
خودخواهانه ترین کلمه "من" است / از آن حذر کن
نا پایدارترین کلمه "خشم" است / آن را در خود فرو بر
بازدارنده ترین کلمه "ترس" است / با آن مقابله کن
با نشاط ترین کلمه "کار" است / به آن بپرداز
پوچ ترین کلمه"طمع " است / آن را در خود بکش
سازنده ترین کلمه "صبر" است / برای داشتنش دعا کن
روشن ترین کلمه "امید" است / همیشه به آینده امیدوار باش

عاقلانه ترین کلمه "احتیاط " است / حواست را جمع کن
دست و پا گیرترین کلمه "محدودیت" است / اجازه نده مانع پیشرفتت شود
سخت ترین کلمه "غیر ممکن" است / اصلا وجود ندارد
مخرب ترین کلمه "شتابزدگی" است / مواظب پل های پشت سرت باش
تاریک ترین کلمه "نادانی" است / آن را با نور علم روشن کن
کشنده ترین کلمه "اضطراب" است / آن را نادیده بگیر
صبور ترین کلمه "انتظار" است / همیشه منتظرش بمان
با ارزش ترین کلمه "بخشش" است / سعی خود را بکن
قشنگ ترین کلمه "خوشرویی" است / راز زیبایی در آن نهفت

************************************

صدا ، همين صدا، همين صدا بود

وقتي آسمون سياه و دلگيره

وقتي بارون مي‌گيره

همه‌ي پرنده ها خوب مي‌دونن

برا عاشقي ديگه خيلي ديره

چی بگم ابری و بارون نمی شی

دردُ می فهمی و درمون نمی شی

خیلی وقته می بینم

زیر آوار جنون

چراغ گریه روشن کن دوباره

دلم مثل دل عاشق دوچاره

چه سازم با دل دیوونه اینبار

اگه عاشق بشه طاقت نیاره

مث خوابه و خياله  حتي باورش محاله

بوي آسمون گرفته دلي كه بي پر و باله  

چقد از حادثه دوري اي پرنده ي گرفتار

برا پر كشيدن از خود علم خيمه رو بردار

مردي از آيينه آمد ، روزهايي سر رسيد

سال هاي با جنون پيوسته اي از در رسيد

چشم ، در کار صراحت بود تا توفان نشست

دست ، سرگرم رفاقت بود تا خنجر رسيد

يه اسم ساده ام مث اسم تموم آدما

يه دل بريده از همه يه دل شكسته ي شما

يه اسم ساده ام ولي يه روح مهربون دارم

وقتي كنارت مي شینم حس مي كنم جنون دارم

دلمون گرفته اینجا کاشکی نامه می نوشتین  

ما کجا بریم از اینجا  وقتی سنگه دست و پامون

کاشکی نامه می نوشتین  به نشونی دلامون

افق خاكُ ببين تا بي نهايت خاليه 

تو حصاري افتاديم كه هيچ كجاش در نداره

زندگي يه خط ممتده كه آخر نداره

کیه چشمای تو رو ببینه طاقت بیاره

توباید قصه باشی قصه حقیقت نداره

تورو از خیال شاعرا به من هدیه دادن

تورو از باغای خلوت خدا فرستادن

طعمِ زندون تو چشامه پِلكات’ جدا كُن از هم

پشتِ ميله ها اسيرم مْژه هات’ واكن از هم

بويِ بارون، بويِ خاك، سهمِ من از بهار همينه

برا زندونيِ خسته روز و روزگار همينه

صدام نکن صدام نکن خوابشو داشتم می دیدم

کاشکی دوباره چشمامو رو هم می ذاشتم می دیدم

نه ارغوان نه اطلسی سفید مه گرفته بود

به رنگ گیس مادرم می زد به نقره و کبود

ياد من باش اگه خوابي اگه بيدار ياد من باش

به همين بهانه يك شب  حتي يك بار ياد من باش 

ياد من باش اگه دنيا با تو مهربون نمي شه

مث عكساي من و تو زندگي  جوون نمي شه

تازه از ياد تو بودم

گوشه ي دنج اتاقم

اسمتُ صدا مي كردم

كه تو اومدي سراغم

بمون ولي به خاطر غرور خسته ام برو

برو ولي به خاطر دل شكسته ام بمون

به موندن تو عاشقم به رفتن تو مبتلا

شكسته ام ولي برو ، بريده ام ولي بيا